Improviseren vanuit stilte en met lege handen

Het is begin Januari. Hoppa, we zijn weer een jaar verder… en het leven gaat  voort.

Een nieuw jaar waarvoor jij misschien ook voornemens hebt bedacht. In de hoop dat je die deze keer wel waar gaat maken. Maar helaas blijkt het toch moeilijker om dit tot een succes te maken dan je dacht. Althans zo gaat het bij mij vaak.

Meebewegen

“Zomaar” een beetje mee bewegen met wat er op mijn pad komt, kan ik eigenlijk alleen goed als ik optimaal in mijn velletje zit. Als ik niet gehaast ben en de rust en ruimte voel om “mijn gang te gaan”.

Eigenlijk best een aardige metafoor voor improviseren bedenk ik me nu. Hoe zou het zijn als je tijdens het improviseren niet zo doelgericht zou zijn? Als er echt ruimte is om scènes te laten ontstaan?

Focus op een geforceerde manier

Ik heb al eens eerder wat geschreven over hoe ongelofelijk leuk theatersport (een vorm van improvisatietheater) is, maar dat het voor mij uiteindelijk toch een trucje is geworden. Veel spelers zijn wel gefocust tijdens improvisaties, maar het gaat vaak op een geforceerde manier. Er is een doel en er moet gescoord worden.

Hoe heerlijk zou het zijn als je er op vertrouwt dat het goed komt, dat het als het ware vanzelf gaat? Hoe zou het zijn als alles wat je op de speelvloer doet en bedenkt “er al is”…? Dat je je dus niet (meer) de verantwoordelijkheid hebt of voelt voor dat wat er verzonnen moet worden?

Wat gebeurt er als je niks verzint?

In mijn workshops laat ik dat steeds meer het uitgangspunt zijn voor de spelopdrachten. Wat gebeurt er als je niks verzint? Spelen vanuit stilte en met lege handen. Vaak  een onwennige en spannende situatie voor spelers.

Theateropstellingen

In de afgelopen 1,5 jaar volgde ik verschillende Theateropstellingen-workshops van Hans Jeths. Hierin ontdekte ik het verschil tussen “aan-gaan” op de vloer en “spelen”. ​Theateropstellingen maakt spelers namelijk sensitiever voor onderstromen op de vloer.

Hij zegt hierover: “Zodra je staat opgesteld als representant in een theateropstelling, maak je deel uit van een ‘wetend systemisch veld’. Dat merk je vrijwel direct aan je fysieke en emotionele ervaringen, die horen bij de persoon, acteur of het personage, die je op dat moment representeert. Naarmate je meer vertrouwd raakt met de positie van representant en je je meer weet open te stellen voor dit wetende veld, krijg je toegang tot interessante ingrediënten voor verhalen, spel en personages.”

State of mind

Ik heb ervaren dat bij spelen je veel meer stuurt dan wanneer je ‘gewoon aanstaat’. In de laatste “stand” ben je vele malen ontvankelijker voor dat wat er al aan mogelijkheden en impulsen is. Een hele fijne ‘state of mind’ om de vloer mee op te gaan.

Je gaat er niet alleen relaxter de vloer door op, maar er kunnen ook makkelijker veel meer gelaagde scènes ontstaan. Omdat je niet verantwoordelijk bent voor het materiaal, ben je meer ontvankelijk en daardoor speel je makkelijker samen. Oja, en hierdoor is er meteen veel meer plezier. Hoe fijn is dat?

Meer informatie over de theateropstellingen van Hans Jeths vind je op… http://www.theateropstellingen.com/

Heb je zin hebt gekregen om jezelf onder te dompelen in een week vol spel en plezier, wees dan welkom. Klik hier voor meer info over de improvisatieworkshop…
No comments yet.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Hosting en onderhoud door: CAP5 B.V.